පිට වෙනා හැම වචන තියුණු අවි ගානයි..
බිඳී වැටෙනා හිතට කඳුළු හුරු පුරුදුයි..
ජීවිතේ මුණ ගැහුණු සෙත් කවිය ඔබමයි..
, රිඳුම් පිරි හඳ විලෙහි ප්රේම කුසුමන් පිපී තිබුණා.. එකඳු තරුවක් නොමැති අඳුරක පුන් සඳක් වී සෙමින් නැඟුණා.. සිහින් ඉකියක් මුවින් මතුවන දිනයකත...
No comments:
Post a Comment