මකාගන්න බැරි මතකය අභියස තනිවම කඳුළැලි සැලුවාදෝ
හිතාගන්න බැරි තරමට ලැතැවී තනිවම විසඳුම් සෙව්වාදෝ..
දරාගන්න බැරි දුක් ගිණි සඟවා නොකියම යන්නට සිතුනාදෝ
කියාගන්න බැරි රුදුරු වේදනා ගං දිය පතුලක සැගවීදෝ..
, රිඳුම් පිරි හඳ විලෙහි ප්රේම කුසුමන් පිපී තිබුණා.. එකඳු තරුවක් නොමැති අඳුරක පුන් සඳක් වී සෙමින් නැඟුණා.. සිහින් ඉකියක් මුවින් මතුවන දිනයකත...
No comments:
Post a Comment